Ο ταραξίας της γειτονιάς μας, η νέο-οθωμανική Τουρκία επέστρεψε, διεκδικώντας σε βάρος της Ελλάδας πράγματα που δεν της ανήκουν και διαστρεβλώνοντας το Διεθνές Δίκαιο.
Η Τουρκία κατέθεσε επιστολή (δείτε την ΕΔΩ) προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ μέσω της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, με ημερομηνία 16 Φεβρουαρίου 2026. Στην επιστολή κατηγορείται η Ελλάδα για καταπάτηση των δικαιωμάτων της Τουρκίας και παραβίαση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο!
Ακολουθεί η μετάφραση της Τουρκικής επιστολής:
«Κατόπιν οδηγιών της Κυβέρνησής μου, αναφορικά με τη ρηματική διακοίνωση της 27ης Μαΐου 2025 από τη Μόνιμη Αποστολή της Λιβύης στα Ηνωμένα Έθνη και το παράρτημά της (A/79/916), τη ρηματική διακοίνωση της 5ης Αυγούστου 2025 από τη Μόνιμη Αποστολή της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη (A/79/983), την ανακοίνωση της 18ης Αυγούστου 2025 από την αντιπροσωπεία της ελληνοκυπριακής διοίκησης της Νότιας Κύπρου (A/79/997-S/2025/519), τη ρηματική διακοίνωση της 3ης Σεπτεμβρίου 2025 από τη Μόνιμη Αποστολή της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη (A/79/1005) και την επιστολή της 8ης Σεπτεμβρίου 2025 από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Αιγύπτου στα Ηνωμένα Έθνη (A/80/386), θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας στα ακόλουθα.
Δεν υπάρχει ενιαία αρχή η οποία, νομικά ή στην πράξη, είναι αρμόδια να εκπροσωπεί από κοινού τους Τουρκοκύπριους και τους Ελληνοκύπριους, καθώς και το νησί της Κύπρου στο σύνολό του. Όσον αφορά το κυπριακό ζήτημα, οι θέσεις των Τούρκων και των Τουρκοκυπρίων έχουν εξηγηθεί μέσω πολυάριθμων επιστολών στο παρελθόν, με πιο πρόσφατη την 28η Δεκεμβρίου 2024 (A/79/711-S/2024/987).
Όσον αφορά τα θαλάσσια όρια της Τουρκίας βάσει του διεθνούς δικαίου, η Τουρκία έχει ήδη υποβάλει στα Ηνωμένα Έθνη τα όρια διαφόρων τμημάτων των θαλάσσιων περιοχών της στην Ανατολική Μεσόγειο, κατά περίπτωση, βάσει των ipso facto και ab initio νομικών και κυριαρχικών δικαιωμάτων της, ιδίως μέσω των σημειωμάτων της Μόνιμης Αποστολής αριθ. 2004/Turkuno DT/4739, ημερομηνίας 2 Μαρτίου 2004, 2005/Turkuno DT/16390, ημερομηνίας 4 Οκτωβρίου 2005, και 2013/14136816/22273, ημερομηνίας 12 Μαρτίου 2013, και των επιστολών της με ημερομηνία 25 Απριλίου 2014 (A/68/857), 18 Μαρτίου 2019 (A/73/804), 13 Νοεμβρίου 2019 (A/74/550) και 27 Φεβρουαρίου 2020 (A/74/727).
Με την επιστολή της 18ης Μαρτίου 2020 (A/74/757, παράρτημα), υποβλήθηκαν στα Ηνωμένα Έθνη τα εξωτερικά όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο, ένα τμήμα της οποίας οριοθετήθηκε από τη Συμφωνία Οριοθέτησης Υφαλοκρηπίδας μεταξύ της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου, η οποία υπογράφηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2011 και υποβλήθηκε στα Ηνωμένα Έθνη στις 25 Απριλίου 2014 (A/68/857, παράρτημα), και ένα άλλο τμήμα του οποίου οριοθετήθηκε μέσω του μνημονίου συμφωνίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας-Κράτους της Λιβύης σχετικά με την A/80/642 2/3 26-01991 Οριοθέτηση Περιοχών Θαλάσσιας Δικαιοδοσίας στη Μεσόγειο της 27ης Νοεμβρίου 2019. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες των θαλάσσιων συνόρων μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, όπως καθορίστηκαν από το μνημόνιο συμφωνίας, υποβλήθηκαν στα Ηνωμένα Έθνη μέσω ρηματικής διακοίνωσης από τη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της 11ης Δεκεμβρίου 2019, η οποία περιέχεται στην επιστολή με ημερομηνία 27 Φεβρουαρίου 2020 (A/74/727, παράρτημα). Το προαναφερθέν μνημόνιο συμφωνίας τέθηκε σε ισχύ μετά την επικύρωσή του από τις δύο χώρες στις 8 Δεκεμβρίου 2019 και καταχωρήθηκε στη Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών στις 11 Δεκεμβρίου.
Αναφερόμενος στις προηγούμενες επιστολές μας με ημερομηνία 2 Ιουλίου 2020 (A/74/936) και 21 Αυγούστου 2020 (A/74/997-S/2020/826), επιθυμώ να επαναλάβω ότι το διεθνές νομικό πλαίσιο σχετικά με την οριοθέτηση των περιοχών θαλάσσιας δικαιοδοσίας υπογραμμίζει την αρχή της ισότητας και τον στόχο μιας δίκαιης λύσης. Οι ισχυρισμοί που διατυπώνονται από τη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας και την εκπροσώπηση της ελληνοκυπριακής διοίκησης της Νότιας Κύπρου στις προαναφερθείσες ανακοινώσεις τους, οι οποίοι προϋποθέτουν το δικαίωμα των νησιών να δημιουργούν αυτόματα πλήρεις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας όπου κι αν βρίσκονται, αγνοούν τις σχετικές περιστάσεις και τη σχετική διεθνή νομολογία. Σχετικές δικαστικές αποφάσεις, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά, της απόφασης του Διαιτητικού Δικαστηρίου του 1977 στην υπόθεση Γαλλίας-Ηνωμένου Βασιλείου, της απόφασης του Διεθνούς Δικαστηρίου του 2009 στην υπόθεση Ρουμανίας-Ουκρανίας και της απόφασης του Διεθνούς Δικαστηρίου του 2012 στην υπόθεση Νικαράγουας-Κολομβίας, είτε έχουν αγνοήσει εντελώς τα νησιά που παραμένουν στη λάθος πλευρά της μέσης γραμμής για τη δημιουργία θαλάσσιων περιοχών είτε έχουν δώσει μόνο μερική επίδραση στην οριοθέτηση των θαλάσσιων περιοχών, εάν η τοποθεσία τους παραμορφώνει την δίκαιη οριοθέτηση ή εάν υπάρχουν άλλες ειδικές/σχετικές περιστάσεις, συμπεριλαμβανομένης της σύγκρισης των μηκών των παράκτιων ζωνών.
Θα ήθελα να τονίσω ότι η επιλεκτική ερμηνεία του δικαίου της θάλασσας από την Ελλάδα, καθώς και οι υπερβολικές αξιώσεις της περί θαλάσσιων ορίων, όπως επαναλήφθηκαν πιο πρόσφατα μέσω των ρηματικών διακοινώσεων της 5ης Αυγούστου 2025 (A/79/983) και της 3ης Σεπτεμβρίου 2025 (A/79/1005), σχετικά με τον ρόλο των νησιών στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας/αποκλειστικής οικονομικής ζώνης, καταδεικνύει την παραμέληση της αρχής της ισότητας ως θεμελιώδους κανόνα οριοθέτησης των θαλάσσιων ορίων και την περιφρόνηση των νόμιμων δικαιωμάτων της Τουρκίας. Αναφέρομαι, σχετικά με αυτό το ζήτημα, στις προηγούμενες επιστολές μας της 13ης Νοεμβρίου 2020 (A/75/598-S/2020/1116) και της 9ης Δεκεμβρίου 2022 (A/77/646-S/2022/936).
Επιπλέον, η Τουρκία επιβεβαιώνει εκ νέου ότι η λεγόμενη συμφωνία που υπογράφηκε μεταξύ Αιγύπτου και Ελλάδας στις 6 Αυγούστου 2020 σχετικά με την οριοθέτηση της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης παραβιάζει την υφαλοκρηπίδα της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο και παραβιάζει τα δικαιώματα της Τουρκίας στην περιοχή. Η Δημοκρατία της Τουρκίας θεωρεί την εν λόγω συμφωνία άκυρη, όπως εξηγείται στη ρηματική μας διακοίνωση με ημερομηνία 14 Αυγούστου 2020 (A/74/990).
Αναφερόμενος στην επιστολή της 8ης Σεπτεμβρίου 2025 από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Αιγύπτου στα Ηνωμένα Έθνη (A/80/386), σχετικά με την εγκυρότητα των δύο μνημονίων συμφωνίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας-Κράτους της Λιβύης, το πρώτο για την Οριοθέτηση Περιοχών Θαλάσσιας Δικαιοδοσίας στη Μεσόγειο, που υπογράφηκε στις 27 Νοεμβρίου 2019 και καταχωρήθηκε δεόντως στη Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών, και το δεύτερο για τη Συνεργασία στον Τομέα των Υδρογονανθράκων, που υπογράφηκε στις 3 Οκτωβρίου 2022, θα ήθελα να αναφέρω τα εξής.
Αναφερόμενος στην κοινή επιστολή της 9ης Δεκεμβρίου 2022 από τους Μόνιμους Αντιπροσώπους της Τουρκίας και της Λιβύης στα Ηνωμένα Έθνη (A/77/646-S/2022/936), επιθυμώ να τονίσω ότι η εθνική νομοθεσία της Λιβύης εξουσιοδοτεί δεόντως την κυβέρνηση της Λιβύης να συνάπτει μνημόνια συμφωνίας με άλλα κράτη. Πολλά κράτη, συμπεριλαμβανομένων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχουν συνάψει άλλα παρόμοια μνημόνια συμφωνίας με την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας της Λιβύης σε τομείς που απαιτούν μακροπρόθεσμες δεσμεύσεις από τα υπογράφοντα μέρη. Η Τουρκία επαναλαμβάνει ότι όλα τα μνημόνια συμφωνίας που έχουν υπογραφεί μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης συνάπτονται σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και είναι έγκυρα και σε ισχύ, συμπεριλαμβανομένου του μνημονίου συμφωνίας μεταξύ της Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı και της Εθνικής Εταιρείας Πετρελαίου της Λιβύης, που υπογράφηκε στις 25 Ιουνίου 2025.
Όσον αφορά το Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχέδιο που κήρυξε η Ελλάδα στις 16 Απριλίου 2025, θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι ορισμένες από τις περιοχές που καθορίζονται στο εν λόγω σχέδιο παραβιάζουν τις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας της Τουρκίας τόσο στο Αιγαίο Πέλαγος όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι μονομερείς ενέργειες και οι αξιώσεις της Ελλάδας δεν θα έχουν καμία νομική συνέπεια για την Τουρκία, όπως αναφέρεται στο επίσημο δελτίο τύπου αριθ. 84 της 16ης Απριλίου 2025 του Υπουργείου Εξωτερικών της Δημοκρατίας της Τουρκίας. Στο πλαίσιο αυτό, η εξήγηση που δόθηκε από τη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας μέσω της ρηματικής διακοίνωσής της με ημερομηνία 3 Σεπτεμβρίου 2025 (A/79/1005), σχετικά με τα λεγόμενα θαλάσσια όρια, όπως απεικονίζονται στο Ελληνικό Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχέδιο σε θαλάσσιες περιοχές όπου δεν υπάρχει ακόμη συμφωνία οριοθέτησης, είναι ότι τα σχετικά όρια του Ελληνικού Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδίου καθορίζονται από τη λεγόμενη «μέση γραμμή» σύμφωνα με την ελληνική εσωτερική νομοθεσία (άρθρο 2 (1) του Ν. 2289/1995, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 156 (1) του Ν. 4001/2011 (ΦΕΚ 179/Α/22.8.2011)). Επιθυμώ να αναφερθώ στις προηγούμενες επιστολές μας με ημερομηνία 2 Ιουλίου 2020 (A/74/936) και 21 Αυγούστου 2020 (A/74/997-S/2020/826), στις οποίες διευκρινίστηκε ότι οι μονομερώς χαρακτηρισμένοι εσωτερικοί νόμοι και πρακτικές άλλων χωρών δεν είναι δεσμευτικοί για την Τουρκία και δεν μπορούν να επικαλεστούν εναντίον της Τουρκίας σε σχετικές συναλλαγές.
Επιπλέον, βάσει του διεθνούς δικαίου, ένα κράτος δεν μπορεί να επικαλεστεί το εσωτερικό του δίκαιο ως νομική βάση ή δικαιολόγηση των αξιώσεών του έναντι άλλων κρατών σε μια διαφορά που αφορά ζητήματα οριοθέτησης. Οι προσπάθειες της Ελλάδας να υπερασπιστεί τις μαξιμαλιστικές και υπερβολικές αξιώσεις της για τα θαλάσσια όρια, οι οποίες αμφισβητούνται βάσει του διεθνούς δικαίου, μέσω της εσωτερικής της νομοθεσίας αντίκεινται στις καθιερωμένες αρχές του διεθνούς δικαίου, καθώς και στη διεθνή νομολογία, είναι μάταιες, δεν δημιουργούν νομικές συνέπειες για την Τουρκία και δεν μπορούν να θίξουν τα ipso facto και ab initio δικαιώματα της Τουρκίας στην τουρκική υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο Πέλαγος και την Ανατολική Μεσόγειο.
Δράττοντας της ευκαιρίας, θα ήθελα να τονίσω την ετοιμότητα και την πλήρη υποστήριξη της Τουρκίας για τη διασφάλιση μιας δίκαιης, ισότιμης και ειρηνικής λύσης σε όλα τα εκκρεμή ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης της δίκαιης οριοθέτησης των περιοχών θαλάσσιας δικαιοδοσίας με όλα τα σχετικά παράκτια κράτη που αναγνωρίζει, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, προκειμένου να συμβάλει περαιτέρω στη σταθερότητα και την ευημερία ολόκληρης της λεκάνης της Μεσογείου. Η Τουρκία πιστεύει ότι η οικοδόμηση ειρήνης και σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο θα είναι δυνατή μόνο μέσω διαλόγου και συνεργασίας. Με αυτή την κατανόηση, θα ήθελα να τονίσω ότι η Τουρκία είναι προσηλωμένη στο πνεύμα και την πρόθεση της Διακήρυξης των Αθηνών για τις Φιλικές Σχέσεις και την Καλή Γειτονία, που υπεγράφη από τον Πρόεδρο Ερντογάν και τον Πρωθυπουργό Μητσοτάκη στις 7 Δεκεμβρίου 2023 στην Αθήνα, η οποία υπογραμμίζει ότι και οι δύο χώρες θα προσπαθήσουν να επιλύσουν οποιαδήποτε διαφορά προκύψει μεταξύ τους με φιλικό τρόπο μέσω άμεσων διαβουλεύσεων μεταξύ τους ή μέσω άλλων μέσων αμοιβαίας επιλογής, όπως προβλέπεται στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
Θα ήμουν ευγνώμων αν η παρούσα επιστολή μπορούσε να κυκλοφορήσει ως έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης, στο θέμα 75 της ημερήσιας διάταξης, και να δημοσιευτεί στον ιστότοπο του Τμήματος Θαλασσίων Υποθέσεων και Δικαίου της Θάλασσας, καθώς και στην επόμενη έκδοση του Δελτίου Δικαίου της Θάλασσας».
Αυτά τα «ενδιαφέροντα» ισχυρίζεται η Τουρκία στην επιστολή της στον ΟΗΕ.
Σύμφωνα με Ελληνικές διπλωματικές πηγές «η εν λόγω επιστολή, απορρίπτεται εκ μέρους της Ελλάδας και θα απαντηθεί δεόντως, αναπαράγει τις γνωστές πλην όμως ευφάνταστες και αυθαίρετες ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου και ειδικότερα του Δικαίου της Θάλασσας, στις οποίες συχνά επιδίδεται η Τουρκία, αμφισβητώντας, για μια ακόμη φορά, τα νόμιμα δικαιώματα της χώρας μας, ενώ επιμένει να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος μέλος της ΕΕ και του ΟΗΕ».
Αναμένεται και η απάντηση της μουγκής Ευρωπαϊκής δήθεν Ένωσης, καθώς πρόκειται για τα εξωτερικά θαλάσσια σύνορά της, τα οποία έχουν αποτυπωθεί σε δεκάδες χάρτες που κυκλοφορούν στον επίσημο ιστότοπο της ΕΕ και τα οποία αμφισβητεί η ταραχοποιός Τουρκία.
Αναπαραγωγή του άρθρου μπορεί να γίνει μόνο με ευδιάκριτη αναφορά στην πηγή CosmoStatus και χρήση live link
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου