Είναι αυτό που είδαμε να συμβαίνει καθώς μεγαλώναμε μέσα σε ισλαμιστικές κοινωνίες. Καθίσαμε στα θρανία των σχολείων τους, ακούσαμε τις συζητήσεις τους και είδαμε με τα ίδια μας τα μάτια την εχθρότητα που στρεφόταν κατά των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.
Του Dr. Majid Rafizadeh για το Gatestone Institute
Μετάφραση Cosmostatus
Μισούν την Αμερική για κάποιον λόγο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αποδείξει, μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου, ότι μια κοινωνία μπορεί να απορρίψει τις βασικές επιταγές της ισλαμιστικής διακυβέρνησης βάσει της Σαρία και παρ' όλα αυτά να εξελιχθεί στην πιο ισχυρή, προηγμένη και ευημερούσα χώρα στον πλανήτη. Και μόνο αυτό το γεγονός καταρρίπτει την κεντρική υπόσχεση που δίνουν στον λαό τους: Υποταχθείτε στη δική μας εκδοχή του νόμου του Αλλάχ, ακολουθήστε τους ηγέτες που ισχυρίζονται ότι εκπροσωπούν τον Αλλάχ και θα αποκτήσετε ευημερία, αξιοπρέπεια και επιτυχία. Η Αμερική αποτελεί μια καθημερινή απόδειξη ότι είναι εφικτό το ακριβώς αντίθετο. Δεν χρειάζεστε το σύστημά τους. Δεν χρειάζεται να είστε υποταγμένοι σ' αυτό. Μπορείτε να ευημερήσετε και χωρίς αυτό. Κι αυτό τους είναι ανυπόφορο.
Σχεδόν όλα όσα πρεσβεύει η Αμερική έρχονται σε άμεση αντίθεση με το πλαίσιο στο οποίο λειτουργούν εκείνοι. Η ελευθερία του λόγου δεν αποτελεί αξία που μπορούν να αποδεχτούν. Δεν υφίσταται ανεξάρτητος λόγος· υπάρχει μόνο η ακρόαση και η υπακοή στον ηγέτη —είτε πρόκειται για ανώτατο καθοδηγητή, ιμάμη ή σεΐχη— ο οποίος αντιμετωπίζεται ως η εξουσιοδοτημένη φωνή του Αλλάχ. Η αμφισβήτηση απαγορεύεται· θεωρείται παρέκκλιση.
Ο ατομικισμός απαγορεύεται εξίσου. Δεν είσαι ένα άτομο ελεύθερο να χαράξει τη δική του πορεία, εντός των ορίων του αμοιβαίου σεβασμού. Αναμένεται από εσένα να υποταχθείς. Είσαι υπήκοος. Η καθημερινή ζωή διέπεται αποκλειστικά από ένα σύστημα που επιβάλλει τον ισλαμικό νόμο, τη Σαρία. Σε πολλές ισλαμικές χώρες, η ενδυμασία ρυθμίζεται από κανόνες, η κατανάλωση τροφής σε δημόσιους χώρους κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού ελέγχεται αυστηρά, ο λόγος περιορίζεται, ενώ οι μετακινήσεις και οι συναθροίσεις παρακολουθούνται και καταστέλλονται. Οι γυναίκες κατέχουν υποδεέστερη νομική και κοινωνική θέση. Η εγκατάλειψη της πίστης τιμωρείται με τη θανατική ποινή. Ο εκλιπών Αιγύπτιος, ανεπίσημος ηγέτης της Μουσουλμάνικης Αδελφότητας, σεΐχης Γιουσούφ αλ-Καραντάουι —ο οποίος αναγκάστηκε να διαφύγει στο Κατάρ— είχε δηλώσει ανοιχτά στην τηλεόραση: «Αν είχαν καταργήσει την ποινή για την αποστασία, το Ισλάμ δεν θα υπήρχε σήμερα».
Ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, δήλωσε στο Twitter το 2019 ότι η θανατική ποινή κατά του συγγραφέα Σαλμάν Ρουσντί, επειδή δημοσίευσε ένα έργο μυθοπλασίας —το μυθιστόρημα «Οι Σατανικοί Στίχοι»— «είναι αμετάκλητη και οριστική».
Η θεμελιώδης αρχή της Αμερικής είναι το αντίθετο: η ευρεία προσωπική ελευθερία τυγχάνει σεβασμού και περιορίζεται μόνο από την απαίτηση να μην παραβιάζονται τα δικαιώματα των άλλων. Αυτή είναι η θεμελιώδης διαφορά. Η Αμερική έχει δείξει στη μουσουλμανική «ούμμα» (ummah, κοινότητα/έθνος) ότι μια χώρα μπορεί να ευημερήσει χωρίς να ακολουθεί τον ισλαμικό νόμο της Σαρία. Μια κοινωνία μπορεί να διατηρήσει τα ηθικά της θεμέλια χωρίς να αναγκάζει τους πάντες να ακολουθούν την ισλαμιστική ερμηνεία. Επειδή η Αμερική πέτυχε βιώνοντας αυτή τη διαφορά, η ίδια της η ύπαρξη λειτουργεί ως μια διαρκής αντίφαση. Λέει στην ιδεολογία τους: κάνετε λάθος, προκαλείτε οπισθοδρόμηση και δεινά και οι άνθρωποι μπορούν να ζήσουν καλύτερα χωρίς εσάς.
Για τον λόγο αυτό, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι απλώς μια άλλη χώρα. Είναι ο νούμερο ένα στόχος. Ακόμη κι αν οι Αμερικανοί παρέμεναν εντελώς εκτός των ισλαμικών υποθέσεων και μόνο η ενοχλητική παρουσία της επιτυχίας τους θα διατηρούσε ζωντανή αυτή την εχθρότητα. Δεν μπορούν να αφήσουν την Αμερική στην ησυχία της και ταυτόχρονα να διατηρούν τον ισχυρισμό ότι το δικό τους σύστημα αποτελεί τον δρόμο για την ανθρώπινη ευημερία.
Αυτή η αντιληπτή επίπληξη στην ισλαμική ιδεολογία είναι ο λόγος για τον οποίο απαιτείται συνεχής επαγρύπνηση. Αυτά τα κινήματα έχουν αποδειχθεί στρατηγικά, υπομονετικά και έχουν απορροφήσει περιοχές στο παρελθόν. Κατανοούν πώς να λειτουργούν μέσα σε ανοιχτές κοινωνίες - μερικές φορές μέσω απροκάλυπτου ακτιβισμού, μερικές φορές μέσω συγκαλυμμένης και πιο αθόρυβης οργανωτικής εργασίας που παρουσιάζεται ως φιλανθρωπία, θρησκευτική κοινότητα ή υπεράσπιση των πολιτικών δικαιωμάτων, ενώ παράλληλα προωθεί ένα πολιτικοθρησκευτικό έργο. Οι ανοιχτές κοινωνίες που αντιμετωπίζουν αυτό το λάθος ως ακίνδυνο ή ασήμαντο έχουν πληρώσει ένα τεράστιο τίμημα για το λάθος - όπως βλέπουμε τώρα σε όλη την Ευρώπη.
Οι Αμερικανοί πολίτες και ο ευρύτερος δυτικός κόσμος οφείλουν να επαγρυπνούν απέναντι στην ιδεολογία και τα δίκτυα που την προωθούν, τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό των χωρών τους. Μην παραχωρείτε κυβερνητικά αξιώματα σε όσους παραμένουν προσηλωμένοι σε μια διακυβέρνηση που βασίζεται στον ισλαμικό νόμο (Σαρία). Εξετάστε κάθε διορισμό με απόλυτη διαύγεια. Μην παραχωρείτε κυβερνητικά αξιώματα σε όσους παραμένουν προσηλωμένοι σε μια διακυβέρνηση που βασίζεται στον ισλαμικό νόμο (Σαρία).
Χώρες που χαλάρωσαν την επαγρύπνησή τους διαπίστωσαν, πολύ αργά, ότι το εγχείρημα της «εξαγωγής της επανάστασης» δεν σταματά από μόνο του.
Η Αμερική αποτελεί τη ζωντανή απόδειξη ότι ένα έθνος μπορεί να εξελιχθεί στο πιο προηγμένο και ευημερούν στον κόσμο χωρίς τον ισλαμικό νόμο (Σαρία) — ακολουθώντας, μάλιστα, την ακριβώς αντίθετη πορεία από αυτή που επιβάλλει η Σαρία. Δεν πρόκειται να ησυχάσουν αν δεν καταλάβουν την εξουσία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μεγάλα κράτη, πολιτισμοί και αυτοκρατορίες κάποτε γελούσαν με την ιδέα ότι αυτά τα ισλαμικά κινήματα θα μπορούσαν ποτέ να τα καταβάλουν. Γελούσαν... και μετά κατέρρευσαν. Μην κάνετε το ίδιο λάθος. Μην εφησυχάζετε. Μην θεωρείτε δεδομένες τις ελευθερίες που κληρονομήσατε στην Αμερική. Παρακολουθείτε τα πάντα διαρκώς — τόσο εκτός όσο και εντός της χώρας. Να είστε σε εγρήγορση σε κάθε επίπεδο. Αποκαλύψτε τις ενέργειές τους. Είναι αμείλικτοι. Δεν πρόκειται να σταματήσουν από μόνοι τους. Μείνετε σε εγρήγορση, ενημερωθείτε, συνεχίστε να παρακολουθείτε.
Σχόλιο:
Ο αναγνώστης θα πρόσεξε ότι ο συγγραφέας καλεί – προτρέπει τους Αμερικανούς, αλλά και όλους τους Δυτικούς των οποίων οι χώρες γεμίζουν από μουσουλμάνους παράνομους μετανάστες, να μην επιτρέψουν την ισλαμοποίηση των χωρών τους. Ο συγγραφέας καλεί όλους εμάς να μην δώσουμε εξουσία σε μουσουλμάνους, καθώς θεωρεί ότι κάθε μουσουλμάνος αποτελεί έναν εν δυνάμει ισλαμιστή που θα θελήσει να επιβάλει την Σαρία, καθώς αυτό επιβάλει η θρησκεία του: τον θρησκευτικό νόμο.
Αυτό όμως που θα πρέπει να προσεχθεί ιδιαιτέρως είναι τα λόγια του ανεπίσημου ηγέτη της Μουσουλμάνικης Αδελφότητας, του εκλιπόντα σεΐχη Γιουσούφ αλ-Καραντάουι, που αναγκάστηκε να διαφύγει στο Κατάρ: «Αν είχαν καταργήσει την ποινή για την αποστασία, το Ισλάμ δεν θα υπήρχε σήμερα». Αυτό πολύ απλά σημαίνει ότι οι περισσότεροι μουσουλμάνοι παραμένουν μουσουλμάνοι επειδή φοβούνται την τιμωρία, που είναι ο θάνατος, εάν εγκαταλείψουν το ισλάμ. Εάν δεν υπήρχε ο φόβος, οι μουσουλμάνοι θα ήταν ελάχιστοι.
Αναπαραγωγή του άρθρου μπορεί να γίνει μόνο με ευδιάκριτη αναφορά στην πηγή CosmoStatus και χρήση live link
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου