Η προσπάθεια της Τουρκίας να δημιουργήσει ένα αφήγημα μιας ισχυρής στρατιωτικά χώρας που οδηγείται από το Ισλάμ στην νίκη ενάντια των εχθρών της, έχει γίνει εμμονή.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Nordic Monitor, ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν παρευρέθηκε στα εγκαίνια των νέων εγκαταστάσεων παραγωγής, του κρατικού κατασκευαστή πυραύλων Roketsan.
Η εκδήλωση κατέδειξε την εστίαση της Τουρκίας στην ενίσχυση των εγχώριων αμυντικών της δυνατοτήτων. Όμως, το διαφημιστικό βίντεο που κυκλοφόρησε μετά την τελετή τράβηξε την προσοχή για το περιεχόμενο και τον τόνο του, καθώς συνδυάζει εικόνες από παγκόσμιες συγκρούσεων, πολιτικά μηνύματα και θρησκευτικές αναφορές.
Το βίντεο, παρήχθη από την Roketsan για να παρουσιάσει τα πυραυλικά της συστήματα και ξεκινά με πλάνα από τις Ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Γάζα. Στη συνέχεια, δείχνει σε σκηνές από συγκρούσεις και ανθρωπιστικά βάσανα στο Σουδάν, τη Μιανμάρ και το Αζερμπαϊτζάν, σε διάφορες χρονικές περιόδους. Στο βίντεο προβάλλονται και πολίτες σε συνθήκες πολέμου, μαζί με εκρήξεις και στρατιωτική δραστηριότητα.
Η εστίαση του πρώτου τμήματος στη Γάζα υποδεικνύει ένα συγκεκριμένο μήνυμα. Η συμπερίληψη άλλων περιοχών σύγκρουσης ερμηνεύεται ως προσπάθεια υπόδειξης ενός ευρύτερου πλαισίου πέρα από το Ισραήλ.
Μετά το υλικό της σύγκρουσης, το βίντεο δείχνει διάφορες ομιλίες του Ερντογάν. Τα αποσπάσματα περιλαμβάνουν εκφράσεις με θρησκευτικό περιεχόμενο και εκκλήσεις για επιμονή, όπως «μην φοβάστε, μην υποχωρείτε, μην απελπίζεστε. Ο Αλλάχ είναι μαζί μας», που αντικατοπτρίζουν θέματα της ισλαμικής διδασκαλίας.
Το βίντεο δείχνει επίσης τον Ερντογάν να απαγγέλλει ένα γνωστό εθνικιστικό ποίημα που συχνά συνδέεται με τον Τουρκικό στρατό, περιγράφοντας τον στρατό ως μια καταιγίδα που υψώνεται στο όνομα του Αλλάχ, αποτελούμενη από εκείνους που θυσιάζουν τη ζωή τους για έναν θεϊκό σκοπό και παρουσιάζοντάς τον ως «τον τελευταίο στρατό του Ισλάμ» που έχει αναλάβει να διασφαλίσει ότι το κάλεσμα για προσευχή θα συνεχιστεί.
Πρόσθετα σχόλια που αποδίδονται στον πρόεδρο δείχνουν αποφασιστικότητα και ανθεκτικότητα, συμπεριλαμβανομένων αναφορών στην ανοικοδόμηση μιας δύναμης παρά την παγκόσμια αντίθεση και δηλώσεων ότι η Τουρκία «δεν έχει ακόμη πει την τελευταία της λέξη» στην παγκόσμια σκηνή.
Η σύνθεση και η ουσία του βίντεο έχουν οδηγήσει ορισμένους παρατηρητές να το χαρακτηρίσουν ως πολιτικό μήνυμα. Ο συνδυασμός θρησκευτικής γλώσσας, εθνικιστικής ποίησης και της εικόνας του προέδρου σε μια παρουσίαση της αμυντικής βιομηχανίας έχει προκαλέσει συγκρίσεις με υλικό πολιτικής καμπάνιας και όχι με την παραδοσιακή εταιρική ή στρατιωτική επικοινωνία.
Κάτι παρόμοιο είχε συμβεί το 2022 που αφορούσε την Ελλάδα. Η Roketsan παρουσίασε τον πύραυλο κρουζ ÇAKIR, ο οποίος έχει βεληνεκές άνω των 150 χιλιομέτρων και μπορεί να εκτοξευθεί από μαχητικά αεροσκάφη, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τακτικά επίγεια οχήματα και πλοία.
Το διαφημιστικό βίντεο προσομοίωσης που δημιουργήθηκε για τον πύραυλο περιείχε επίσης αναφορές που ερμηνεύτηκαν ως απευθυνόμενες στην Ελλάδα. Στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες σημειώνουν ότι ενώ μεγάλοι αμυντικοί εργολάβοι παγκοσμίως χρησιμοποιούν διαφημιστικές προσομοιώσεις για διεθνές μάρκετινγκ, οι Τουρκικές εταιρείες παράγουν όλο και περισσότερο περιεχόμενο που θεωρείται ότι στοχεύει την Ελλάδα και άλλα γειτονικά κράτη.
Στην Roketsan, με έδρα την Άγκυρα, το Ίδρυμα Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (TSKGV) κατέχει ποσοστό ελέγχου 55,34%. Άλλοι κύριοι μέτοχοι περιλαμβάνουν την Εταιρεία Μηχανολογικής και Χημικής Βιομηχανίας (MKE) με 15,17%, την ASELSAN με 14,90%, την Vakıflar Bankası με 9,93% και την HAVELSAN με 4,50%.
Η Roketsan εξάγει τα προϊόντα της σε περίπου 50 χώρες, με τις διεθνείς πωλήσεις να αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 38% των συνολικών εσόδων. Επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι το 90% των υλικών που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή της Roketsan προέρχονται από την εγχώρια αγορά, υποστηριζόμενα από μια αλυσίδα εφοδιασμού περισσότερων από 2.300 εταιρειών.
Η Τουρκική κυβέρνηση εδώ και καιρό τονίζει τις εξελίξεις στον αμυντικό τομέα ως κεντρικό στοιχείο του δημόσιου μηνύματός της. Ο Ερντογάν έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι η Τουρκία έχει μετασχηματιστεί στην εγχώρια αμυντική παραγωγή, μειώνοντας την εξάρτηση από ξένους προμηθευτές και ενισχύοντας την εθνική της κυριαρχία.
Αυτή η εστίαση αντικατοπτρίζεται επίσης στην εκπαιδευτική πολιτική. Ένα πρόσφατα προτεινόμενο προσχέδιο προγράμματος σπουδών που εισήγαγε το Υπουργείο Παιδείας στο πλαίσιο του «Εκπαιδευτικού Μοντέλου του Αιώνα της Τουρκίας» περιλαμβάνει εκτεταμένο υλικό για τις εγχώριες αμυντικές πρωτοβουλίες. Το πρόγραμμα σπουδών επιδιώκει να παρέχει στους μαθητές μια εικόνα για τις εγχώρια αναπτυγμένες τεχνολογίες, όπως τα στρατιωτικά drones, τα ναυτικά σκάφη και τα πυραυλικά συστήματα, ενώ παράλληλα ασχολείται με ευρύτερες γεωπολιτικές έννοιες. Μεταξύ αυτών είναι η ιδέα της «Γαλάζιας Πατρίδας», ένα ναυτικό δόγμα που διεκδικεί δικαιώματα για την Τουρκία στο Αιγαίο, τον Εύξεινο Πόντο και την ανατολική Μεσόγειο.
Το πρόγραμμα σπουδών εξετάζει επίσης τη στάση της χώρας στις διεθνείς ναυτιλιακές συμφωνίες και παρουσιάζει τα ζητήματα αυτά μέσα σε ένα πλαίσιο που επικεντρώνεται στα εθνικά συμφέροντα και την κυριαρχία. Σύμφωνα με το Υπουργείο, το ενημερωμένο πρόγραμμα σπουδών αποσκοπεί στην προώθηση αυτού που περιγράφει ως «εθνική συνείδηση» και «πατριωτισμός». Οι μαθητές σε πολλαπλές τάξεις θα μελετήσουν τόσο ιστορικές όσο και πρόσφατες αναπτυξιακές προσπάθειες, συμπεριλαμβανομένων των επιτευγμάτων της αμυντικής βιομηχανίας, ως μέρος ενός ευρύτερου αφηγήματος για την εθνική πρόοδο.
Η προσπάθεια της Τουρκίας για αμυντική ανεξαρτησία έρχεται εν μέσω συνεχιζόμενων προκλήσεων στον εκσυγχρονισμό των στρατιωτικών υποδομών της. Ενώ η χώρα έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο στην τεχνολογία των drone και των πυραυλικών συστημάτων, εξακολουθούν να υπάρχουν ελλείψεις σε άλλους τομείς, ιδίως στην αεροπορική ισχύ και την πυραυλική άμυνα.
Η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία διανύει αυτή τη στιγμή μια περίοδο στασιμότητας. Μετά την απομάκρυνσή της το 2019 από το πρόγραμμα του F-35 λόγω της απόκτησης των Ρωσικών συστημάτων S-400, η Άγκυρα δυσκολεύεται να εκσυγχρονίσει τον στόλο των μαχητικών της. Ενώ μια συμφωνία για 40 νέα F-16 Block 70 εγκρίθηκε από τις ΗΠΑ στις αρχές του 2024, οι παραδόσεις δεν έχουν ακόμη ξεκινήσει (σ.σ. και ούτε πρόκειται να ξεκινήσουν) αφήνοντας τη ραχοκοκαλιά της πολεμικής αεροπορίας να εξαρτάται από αεροσκάφη που υπολείπονται ολοένα και περισσότερο από τους ανταγωνιστές.
Για να γεφυρώσει αυτό το χάσμα δυνατοτήτων, η Άγκυρα υπέγραψε με το Ηνωμένο Βασίλειο τον Οκτώβριο του 2025, συμφωνία πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων για αεροσκάφη Eurofighter Typhoon. Ωστόσο, κανένα από αυτά τα αεροσκάφη δεν έχει ακόμη παραδοθεί (σ.σ. οι παραδόσεις θα αργήσουν, αν ποτέ γίνουν). Οι εγχώριες προσπάθειες για την παραγωγή του stealth μαχητικού KAAN αντιμετωπίζουν επίσης καθυστερήσεις. Αν και τα δοκιμαστικά πρωτότυπα έχουν ήδη ολοκληρώσει τις αρχικές πτήσεις, το πρόγραμμα εξακολουθεί να εξαρτάται από κινητήρες F110 που παρέχονται από τις ΗΠΑ. Ένας εγχώριος κινητήρας τζετ δεν αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία (σ.σ. στην καλύτερη περίπτωση) πριν από το 2029.
Η ευπάθεια της Τουρκικής αεράμυνας μεγάλου υψομέτρου έγινε εμφανής πρόσφατα. Παρά την κατοχή του Ρωσικού συστήματος S-400, οι συστοιχίες παραμένουν σε μεγάλο βαθμό μη λειτουργικές λόγω των κυρώσεων CAATSA των ΗΠΑ. Κατά τη διάρκεια της πρόσφατης κλιμάκωσης στη Μέση Ανατολή, οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ και όχι τα εγχώρια Τουρκικά συστήματα ήταν αυτά που αναχαίτισαν τέσσερις βαλλιστικούς πυραύλους που εκτοξεύτηκαν από το Ιράν και στόχευαν την περιοχή. Το περιστατικό έδειξε την έλλειψη μιας ολοκληρωμένης, πολυεπίπεδης εγχώριας ασπίδας αεράμυνας, καθώς τα εγχώρια Τουρκικά συστήματα «Siper» και «Hisar» βρίσκονται ακόμη στα αρχικά στάδια ανάπτυξης.
Σημείωση CosmoStatus:
Η στάση της Τουρκίας στην ανάπτυξη επιθετικών οπλικών συστημάτων (πύραυλοι, drone, αεροσκάφη, πλοία) αποδεικνύει την Ιρανοποίηση της Τουρκίας και δικαιολογεί την Ισραηλινή κριτική και επιθετική ρητορική που της ασκείται. Η Τουρκία δημιουργεί επιθετικές ένοπλες δυνάμεις και όχι αμυντικές. Επομένως, έχει σκοπό να επιτεθεί και όχι να αμυνθεί, εάν αυτό απαιτηθεί. Το ίδιο ακριβώς έκανε και το Ιράν, παράγοντας βαλλιστικούς πυραύλους και drone, ενώ η αεράμυνά του αποδείχτηκε ανύπαρκτη.
Στην επιθετική ρητορική της Τουρκίας βρίσκεται εδώ και χρόνια η Ελλάδα και η Κύπρος. Στην Κύπρο η Τουρκική εισβολή του 1974 μετατράπηκε σε κατοχή. Στην Συρία και το Ιράκ, η Τουρκική εισβολή θα μετατραπεί σε ιδίου τύπου κατοχή, εάν δεν εκδιωχθεί σύντομα. Πρόσφατα, στις Τουρκικές απειλές για νέα εισβολή, εκτός από την Ελλάδα (θα έρθουμε μια νύχτα ξαφνικά) προστέθηκε το Ισραήλ (όπως μπήκαμε στη Λιβύη και το Καραμπάχ, μπορούμε να μπούμε και στο Ισραήλ. Δεν υπάρχει λόγος να μην το κάνουμε).
Επομένως, μετά την διευθέτηση του προβλήματος που λέγεται Ιράν, σειρά παίρνει η Τουρκία. Το Ισραήλ δεν θα αφήσει την Τουρκία να το απειλεί και να μετατραπεί σε πυρηνική δύναμη, όπως επιθυμούν διακαώς Ερντογάν και Φιντάν. Το πιο πιθανό είναι να χτυπήσει τις κατοχικές δυνάμεις στην Κύπρο και να τις αναγκάσει να αποσυρθούν, ελευθερώνοντας το νησί. Η Τουρκία δεν θα μπορεί να επικαλεστεί το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ, καθώς τα κατεχόμενα δεν αποτελούν Τουρκικό έδαφος. Ταυτόχρονα, μια μεγάλη Κουρδική εξέγερση στην Τουρκία, θα δημιουργούσε τεράστιο πρόβλημα στον μεγαλοϊδεατισμό των Τούρκων και ίσως οδηγούσε στην δημιουργία του Κουρδιστάν.
Αναπαραγωγή του άρθρου μπορεί να γίνει μόνο με ευδιάκριτη αναφορά στην πηγή CosmoStatus και χρήση live link
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου