Η Συμφωνία της Μέκκας είναι πιθανό να προσκαλέσει περισσότερες ισλαμικές χώρες και να εντείνει την κούρσα των εξοπλισμών στη Μέση Ανατολή.
Του Abhinav Pandya για το Middle East Forum
Μετάφραση CosmoStatus
Η Συμφωνία της Μέκκας, ένα τριμερές αμυντικό πλαίσιο Πακιστάν, Τουρκίας και Σαουδικής Αραβίας με διάταξη συλλογικής άμυνας, σηματοδοτεί μια μετατόπιση στην αρχιτεκτονική ασφάλειας της Μέσης Ανατολής με επιπτώσεις στην ασφάλεια της Νότιας Ασίας.
Το στρατηγικό κατεστημένο της Ινδίας, ωστόσο, την έχει μέχρι στιγμής απορρίψει ως μια ασήμαντη συνάθροιση χωρών με ασύνδετους γεωπολιτικούς στόχους. Αν και μπορεί να φαίνεται ασαφής όσον αφορά τη συλλογική άμυνα και ασυνάρτητη στους στόχους της, η συμφωνία είναι πιθανό να προσκαλέσει περισσότερες ισλαμικές χώρες στο μέλλον, να εντείνει την κούρσα των εξοπλισμών στη Μέση Ανατολή, να ενισχύσει τη στρατιωτική, οικονομική και διπλωματική ισχύ του Πακιστάν και να απελευθερώσει τη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία ως πυρηνικούς παράγοντες.
Επιπλέον, είναι πιθανό να ενισχύσει τους τζιχαντιστές πληρεξούσιους από τη Μέση Ανατολή έως τη Νότια Ασία και, εάν ενταχθεί το Μπαγκλαντές, μπορεί να δημιουργήσει προκλήσεις εσωτερικής ασφάλειας στην ενδοχώρα της Ινδίας και στην ανήσυχη Βορειοανατολική περιοχή.
Ως εκ τούτου, η Ιερουσαλήμ και το Νέο Δελχί πρέπει να υιοθετήσουν έναν μακροπρόθεσμο στρατηγικό, τακτικό και οδικό χάρτη πληροφοριών για να την αντιμετωπίσουν.
Η αντιμετώπιση της Συμφωνίας της Μέκκας απαιτεί πίεση σε κάθε μέλος μέσω της δημιουργίας ενός ευρύτερου δικτύου αντισυμμαχιών. Η Συμμαχία του Εξαγώνου, που προτείνει το Ισραήλ, μπορεί να είναι ένα από τα πιο κρίσιμα πλαίσια για τον έλεγχο της συμμαχίας της Μέκκας. Το προτεινόμενο δίκτυο περιλαμβάνει το Ισραήλ, την Ινδία, την Ελλάδα και την Κύπρο ως βασικούς πυλώνες, μαζί με αραβικά και αφρικανικά κράτη όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Σομαλιλάνδη.
Η Ελλάδα και η Κύπρος μπορούν να αποτελέσουν ένα αποτελεσματικό προπύργιο ενάντια στον επεκτατισμό της Τουρκίας στη Μεσόγειο. Η Σομαλιλάνδη, που βρίσκεται δίπλα στον Κόλπο του Άντεν, ακριβώς νότια του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, είναι ζωτικής σημασίας για τον έλεγχο των σημείων συμφόρησης.
Τέτοιες συμμαχίες χρειάζονται επισημοποίηση, με κατάλληλη γραμματεία, αμυντική, τεχνολογική, οικονομική και πολιτιστική συνεργασία, στρατιωτική διαλειτουργικότητα, καθώς και ανταλλαγές μεταξύ ομάδων προβληματισμού και ανθρώπων.
Στη Μέση Ανατολή, η Ιερουσαλήμ και το Νέο Δελχί μπορούν να αξιοποιήσουν το δίκτυο Ινδίας - Ισραήλ - Ηνωμένων Πολιτειών - Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (I2U2) για να σφίξουν τον κλοιό. Εστιάζοντας στις επενδύσεις και την οικονομική και τεχνολογική συνεργασία, το I2U2 χρειάζεται πλαίσια πληροφοριών και άμυνας για να γίνει ένα αποτελεσματικό προπύργιο ενάντια στον αναδυόμενο σουνιτικό άξονα.
Επιπλέον, η Ινδία και το Ισραήλ μπορούν να ενισχύσουν το στρατηγικό τους αποτύπωμα στον Νότιο Καύκασο. Η Αρμενία είναι το καλύτερο στοίχημα για το Νέο Δελχί και την Ιερουσαλήμ, παρά την στρατιωτική της αδυναμία. Αν και το Ερεβάν, συνειδητοποιώντας τις περιορισμένες επιλογές του και την έλλειψη φίλων, τώρα προσαρμόζεται στις τουρκικές και αζερικές επιταγές μέσω του έργου Crossroads of Peace και της Διαδρομής Trump για Διεθνή Ειρήνη (TRIPP), ούτε η Τουρκία ούτε το Αζερμπαϊτζάν έχουν εγκαταλείψει τον επεκτατισμό τους. Με την Αρμενία να μπλοκάρει τις φιλοδοξίες της Τουρκίας στην Κεντρική Ασία στο πλαίσιο των στενότερων δεσμών ασφαλείας μεταξύ Τουρκίας και Πακιστάν, η λειτουργική ανεξαρτησία της Αρμενίας αποτελεί Ινδικό συμφέρον.
Στη Νότια Ασία, η ενίσχυση του Μπαλουχιστάν, των Παστούν και μιας σειράς μη κρατικών φορέων κατά του Πακιστάν μπορεί να κρατήσει τους στρατηγούς του Πακιστάν περιορισμένους, αντιμετωπίζοντας εσωτερικές αναταραχές. Τον τελευταίο καιρό, οι αντάρτες Μπαλούχοι, οι οποίοι αποκαλούν τον αγώνα τους κίνημα ελευθερίας που βασίζεται σε κοσμικά και δημοκρατικά ιδανικά, έχουν καταφέρει πλήγματα στον στρατό του Πακιστάν. Οι Ελεύθεροι Μπαλούχοι ελέγχουν πλέον ένα σημαντικό μέρος της επαρχίας Μπαλουχιστάν. Το αμυντικό κατεστημένο του Πακιστάν αναζητά τρόπους για να περιορίσει την εξέγερση των Μπαλούχων, για να μην καταλήξει να αποσπάσει ένα άλλο κράτος από το Πακιστάν.
Η ευαλωτότητα του Πακιστάν είναι κέρδος για την Ινδία και το Ισραήλ. Οι Αμερικανοί μπορούν επίσης να προσθέσουν αξία, καθώς ένα απελευθερωμένο Μπαλουχιστάν υπονομεύει τον Οικονομικό Διάδρομο Κίνας - Πακιστάν, τον βασικό πυλώνα της Πρωτοβουλίας «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος» της Κίνας.
Η Κίνα, η οποία εισάγει ένα σημαντικό μερίδιο του αργού πετρελαίου της μέσω του Ινδικού Ωκεανού, στοχεύει να μειώσει τα τρωτά της σημεία συμφόρησης στο στενό Μαλάκα μέσω του έργου Γκουαντάρ του Μπαλουχιστάν. Εάν η Ουάσιγκτον καταφέρει να διαταράξει τον Πακιστανικό έλεγχο του Γκουαντάρ, διαταράσσει τον στρατηγικό υπολογισμό του Πεκίνου.
Σχόλιο CosmoStatus
Η Ινδία και το Ισραήλ βλέπουν την Ελλάδα και την Κύπρο ως χώρες που προσδίδουν σταθερότητα σε μια ασταθή περιοχή, την Ανατολική Μεσόγειο. Επίσης τις βλέπουν ως χώρες ανάσχεσης του Τουρκικού και Σουνιτικού ισλαμικού επεκτατισμού. Η αναγνώριση από την Ελλάδα και την Κύπρο της ανεξαρτησίας της Σομαλιλάνδης από την Σομαλία, όπως ακριβώς έκανε το Ισραήλ, θα είχε τεράστια γεωπολιτική σημασία για την ανάσχεση του Τουρκικού επεκτατισμού στο Κέρας της Αφρικής. Το ίδιο θα πρέπει να πράξει και η Ινδία και γιατί όχι, ταυτόχρονα με την Ελλάδα και την Κύπρο. Η εμβάθυνση των σχέσεων των χωρών που αποτελούν τη Συμμαχία του Εξαγώνου*, θα δώσει στην Ελλάδα και την Κύπρο την απαραίτητη γεωπολιτική, ίσως και στρατιωτική ισχύ, στην ανάσχεση των επεκτατικών σχεδίων της Τουρκίας που βασίζονται στο παράλογο και παράνομο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας».
*Συμμαχία Εξάγωνου: Το προτεινόμενο εξάγωνο, που συνδέει το Ισραήλ, την Ινδία, την Ελλάδα, την Κύπρο και επιλεγμένους Άραβες, Αφρικανούς και πιθανώς Ασιάτες εταίρους, είναι μια πρωτοβουλία που έχει σχεδιαστεί για να αναδιαμορφώσει την ισχύ σε έναν πολυπολικό κόσμο.
Αναπαραγωγή του άρθρου μπορεί να γίνει μόνο με ευδιάκριτη αναφορά στην πηγή CosmoStatus και χρήση live link
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου