Η Τουρκία προωθεί εδώ και καιρό τον εθνοτικό διαχωρισμό στο Ιράν και ενδέχεται να προσπαθήσει να δημιουργήσει μια «ζώνη ασφαλείας» εντός του Ιράν που θα μπορούσε να μετατραπεί σε κατάληψη εδαφών.
Του Michael Rubin για το Middle East Forum
Μετάφραση CosmoStatus
Ιρανοί χορεύουν στους δρόμους μετά την επιβεβαίωση του θανάτου του Ανώτατου Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ. Σε διάστημα λιγότερο των δύο μηνών, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανέτρεψε δύο από τους χειρότερους δικτάτορες του κόσμου. Μετά από ελάχιστες επενδύσεις στη Βενεζουέλα, φαίνεται να μπαίνει στον πειρασμό να επαναλάβει το μοντέλο στο Ιράν. Ενώ η ίδια η Ισλαμική Δημοκρατία έχει δημιουργήσει ένα προσωρινό συμβούλιο ηγεσίας, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, παραδόξως, άφησαν ανέγγιχτους τρεις ανώτερους Ιρανούς ηγέτες. Ενώ οι ΗΠΑ ή το Ισραήλ σκότωσαν τον πρώην πρόεδρο Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ και τον γιο και έμπιστο του ανώτατου ηγέτη, Μοτζτάμπα, οι πρώην πρόεδροι Μοχάμεντ Χαταμί και Χασάν Ρουχανί, καθώς και ο επικεφαλής του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας Αλί Λαριτζανί, παραμένουν ζωντανοί, ίσως σκόπιμα.
Αν ο Τραμπ επιδιώξει να χρησιμοποιήσει έναν από αυτούς τους τρεις για να ηγηθεί μιας προσωρινής κυβέρνησης τύπου Βενεζουέλας, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ θα απογοητευτούν. Ο Χαταμί είναι πιο δημοφιλής εκτός Ιράν παρά εντός. Ο Ρουχανί είναι πιστός στο καθεστώς, υπεύθυνος σε μεγάλο βαθμό για το Ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα που ο Τραμπ επιδιώκει να τερματίσει. Ο Λαριτζανί ήταν σύμβουλος, αν όχι δεξί χέρι, του Χαμενεΐ. Ο Ιρανικός λαός που ξεκίνησε αυτή την επανάσταση δεν θα σταματήσει, δεν θα εμπιστευτεί και δεν θα υποταχθεί στους ηγέτες του προηγούμενου καθεστώτος.
Ούτε είναι σαφές ότι ο Ρεζά Παχλαβί, ο πρώην διάδοχος του θρόνου, μπορεί να εδραιώσει τον έλεγχο, παρά την προφανή υποστήριξη που λαμβάνει από τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Βενιαμίν Νετανιάχου και ίσως τον Πρόεδρο Τραμπ. Το πρόβλημα με τον Παχλαβί δεν είναι ο ίδιος ο διάδοχος του θρόνου, αλλά μάλλον οι κύριοι βοηθοί του που τον απομονώνουν από την κριτική και των ανησυχιών αντί να τα αντιμετωπίζουν ως ζητήματα που θα πρέπει να εξετάσει και να αντιμετωπίσει (σ.σ. όταν αναλάβει στην εξουσία). Εάν ο Παχλαβί επιστρέψει στο Ιράν, θα αποτελεί στόχο. Εάν απομονωθεί από τον Ιρανικό λαό, δεν θα πετύχει.
Με την αβεβαιότητα, αν όχι το χάος, να διαφαίνεται, ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα επιδιώξει να αξιοποιήσει την επιρροή του στον Τραμπ και τον Αμερικανό Πρέσβη Τομ Μπαράκ, ο οποίος τείνει να υποστηρίζει πλήρως τα Τουρκικά επιχειρήματα.
Αυτό θα ήταν λάθος για διάφορους λόγους. Κάθε φορά που ο Μπαράκ πουλάει μια Τουρκική λύση στον Τραμπ, καταλήγει σε αιματοχυσία, αν όχι σε πόλεμο δι' αντιπροσώπων. Μερικές φορές, οι προνομιακές επενδύσεις απλά δεν αξίζουν τον κόπο. Η ήττα του μεγαλύτερου χορηγού της τρομοκρατίας στον κόσμο θα έπρεπε να αποτελεί αιτία εορτασμού, αλλά δύο παγκόσμιοι ηγέτες θρήνησαν επίσημα τον θάνατο του Χαμενεΐ: ο Ερντογάν και ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν.
Η Τουρκία προωθεί εδώ και καιρό τον εθνοτικό διαχωρισμό εντός του Ιράν, όπως ακριβώς έκανε και ο εκλιπών πρόεδρος του Ιράκ Σαντάμ Χουσεΐν. Η υποστήριξη οποιουδήποτε αποσχιστικού κινήματος θα ισοδυναμούσε με τη συσπείρωση των Ιρανών γύρω από τους πιο σκληροπυρηνικούς εθνικιστές που είναι πρόθυμοι να καταπολεμήσουν αυτή την καταπάτηση. Αυτό θα εξελισσόταν γρήγορα σε μια επιλογή: η Ουάσιγκτον υποστηρίζει είτε την Τεχεράνη είτε την Άγκυρα, αλλά δεν μπορεί να συμμαχήσει και με τις δύο. Η αποφυγή της επιβολής μιας τέτοιας επιλογής θα ήταν σαφέστατα προς το συμφέρον της Αμερικής.
Η Τουρκία συζητά επίσης τώρα τη δημιουργία μιας ζώνης ασφαλείας εντός του Ιράν. Ο Τραμπ θα πρέπει επίσης να την απορρίψει. Οι ζώνες ασφαλείας της Τουρκίας γρήγορα μετατρέπονται σε αρπαγή γης. Η Τουρκία ήδη κατέχει τμήματα της Κύπρου, της Συρίας και του Ιράκ. Δεδομένης της αυτοκρατορικής της φύσης και της απροθυμίας της να αποσυρθεί (σ.σ. από αυτά τα εδάφη), οποιαδήποτε Τουρκική ζώνη ασφαλείας -ειδικά σε περιοχές που κατοικούνται από Κούρδους- θα ριζοσπαστικοποιήσει τους Κούρδους, θα υπονομεύσει τη νομιμότητα οποιουδήποτε νέου καθεστώτος στο Ιράν και θα οδηγήσει τους δύο γείτονες στο δρόμο ενός τελικού πολέμου.
Δεν υπάρχει μαγική φόρμουλα για το μέλλον του Ιράν. Η χώρα είναι πολυεπίπεδη και περίπλοκη. Αλλά ακόμα κι αν ο Τραμπ επιδιώξει να αναθέσει την ασφάλεια σε περιφερειακά κράτη, θα πρέπει να αναγνωρίσει ότι οι ψιθυριστές γλυκανάλατες κουβέντες του Ερντογάν ή του Μπαράκ μπορούν να ανατρέψουν την περιφερειακή ασφάλεια, να οδηγήσουν την περιοχή στο δρόμο του πολέμου και να βλάψουν την κληρονομιά του περισσότερο από το να την ασφαλίσουν.
● Αναφορικά με τις προθέσεις την Τουρκίας για εισβολή στο Ιράν με το πρόσχημα της δημιουργίας ζώνης ασφαλείας, διαβάστε τα σχετικά άρθρα του CosmoStatus ΕΔΩ και ΕΔΩ.
Αναπαραγωγή του άρθρου μπορεί να γίνει μόνο με ευδιάκριτη αναφορά στην πηγή CosmoStatus και χρήση live link
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου